De toename van goederenvervoer in en door Nederland is onvermijdelijk. Wegen slibben dicht, dus een goed, evenwichtig logistiek netwerk met alle modaliteiten (weg, rail, water) is essentieel. Al jaren werken we in Nederland aan een duurzaam goederenstroombeleid. Waarom komt dat zo moeizaam van de grond? Wat hebben we nu nodig om in 2020 substantiële stappen te hebben gezet? Welke kansen kunnen we verzilveren? En welke mental shift is nodig om een effectieve modal shift te maken?

Er wordt immers vaak niet over alternatieve vervoersmethoden nagedacht en over het verknopen van de verschillende modaliteiten al evenmin. ‘Clustering’ is hierbij van groot belang en en moeten we breed interpreteren. Denk aan de toename van volume in te transporteren goederen, denk aan de effectiviteit voor branches die een soortgelijke vervoersvraag hebben. Maar denk ook aan het effectief gebruik van infra indien gezamenlijk gebruik kan worden gemaakt van een kade of bedrijventerrein. Voor de lange termijn biedt dit dus bestendigheid in de sector waar we in Nederland van oudsher goed in zijn.

Laten we de kansen liggen?  Of gaan we voor Duurzaam?

Stellingen

1. Vele visies: Kunnen we werken aan een gemeenschappelijke strategie?
2. Zijn we wel “duurzaam” voorbereid op de grote toename van goederenstromen?
3. De huidige crisis gaat weer voorbij; zijn we er dan klaar voor?
4. Is er voldoende vertrouwen in een ketenaanpak?